Karoling na Tagos sa Puso

Nagkakaroling na naman ang mga bata't matatanda sa amin tarangkhan. Habang ako'y nakikinig sa kanilang mga naghahalong mga tinig, hindi ko maiwasang maisip ang mga dahilan kung bakit ipinagpapatuloy nila ang tradisyong ito ng kapaskuhan. Ano kaya ang gagawin nila sa pera na kanilang malilikom?

Sariwa pa sa atin ang nakapanlulumong epekto ng bagsik na Yolanda na humampas sa kabisayaan. Maraming mga buhay ang nakitil at tila natapos nang biglaan. Libu-libong mga pamilya ang nawalan ng pamamahay at hanapbuhay. Ngayon, nakatira na lamang sila sa mga temporaryong "tents", nakipagsiksikan sa iba pang mga nawalan ng bubong. Kung hindi man sila maaagrabyado sa sakuna, e malalagay din naman sa kapahamakan ang kanilang mga kalusugan.

May mga batang nagkaroling sa labas ng aming bahay ngayong Linggo lamang. Kasama nila sa pagkanta ang magkakapatid na galing pa ng Tacloban at dito na lamang sa Iloilo tumira kasama ng kanilang tiyahin upang makabangon sa trahedyang dulot ng Yolanda. Sa kanilang tinig, maririnig mo ang tila tagos sa pusong mensahe ng kanilang kanta. Mapapaluha ka. Siyempre, inabot namin ang aming aguinaldo sa kalagitnaan ng kanilang pagkaroling. Sana, iyon ay makatutulong upang ngayong pasko, magkaroon din sila ng simpleng handang pagsasalu-saluhan ng kanilang pamilya.

Sinu-sino pa ang mga taong nagpadama sa amin ng kapaskuhan sa pamamagitan ng musika? Naroon ang mga grupo ng senior citizens. Naroon din ang mga miyembro ng Knights of Columbus. At siyempre, hindi mawawala ang mga batang may mga dumi pa sa mukha habang kinakanta o di naman kaya'y sinisigaw ang kanilang mga handang karoling. Kahit na hindi nila memoryado ang lyrics ng kanilang kinakanta ay hindi nila ito alintana. Masisilayan mo ang matatamis nilang mga ngiti habang tinatanggap nila ang munti naming aguinaldo.

Siguro, kung walang may nagkakaroling, maaaring madarama mo rin na parang hindi kompleto ang Christmas. Nasanay na kasi tayo sa tradisyong ito. Pero higit kailanman, ang pinaka-importanteng bagay na tatandaan tuwing kapaskuhan ay ang kaarawan ni Hesus. Sa araw kasing ito, tayo ay pinaaalalahanang magmahalan lagi at iwan na ang mga galit at hapis ng nakaraan. Tayo ay kumanta na lang sa himig na nagbibigay ligaya kay Hesus na siyang nagmamahal sa atin nang labis labis.

Away From Christmas

Christmas away from family is sad yet it is also the moment you realize how much you love and cherish them. It's the distance apart from them that makes you want to embrace them tightly and give them sweet kisses on the cheeks. It dawns on you how much you miss them and that there is indeed no place like home.

People tend to travel and find places they've never been to. It's because maybe, they wanted a different environment and experience new culture away from the comforts of their homes. They are also curious if they can see growth in them from other unfamiliar geographic locations. They are interested to learn new perspectives in life and see if they can get something significant from them. This may be hard since they decide to leave home where they grew up in. No mother will prepare his breakfast. No maid will wash her clothes. No one will clean his dishes and so on and so forth. They want to have a taste of independence in a different setting where they can sense fresh and new things.

Now that it's Christmas time, the longing of wanting to be with family heightens. Tears may fall from your eyes, reminiscing how happy and joyful it was to be with your loved ones. However, we can't deny the fact that someday, we may not see home amidst the jingles and parties happening around. All we can do is open our communication with them during this special day of Christ's birth. Through calling or greeting them is just one way of making you feel that distance from them can be as close as it can be.

Sleepover Before Christmas Time

I know this post is so so late but well, this is just one fun experience, thus I'm blogging it. Sleeping over at a friend's place is not just exciting but comforting as well since you get the chance to tell stories to one another and just ignore the night 'till your eyes close. Glaiza and I woke up at 3:30 am for the simbang gabi while others, who weren't Catholics, continued their slumber. The two of us slept for only about one hour because we talked endlessly that night. Want to do this next Christmas season!!! : )